شعر و حیوانات

تخقیق ادبیات



۲۰ بهمن ۱۳۹۸ / ۱۲:۱۸:۵۲
۲۱۸
۱

بسم الله الرحمن الرحیم

یا رب آن اهوی مشکین به ختن باز رسان                     وان سهی سرو خرامان به چمن بازرسان

برو ای طایر میمون همایون اثار                              پیش عنقا سخن زاغ و زغن باز رسان

صفیر بلبل  شوریده و سفیر هزار                             برا ی وصل گل امد برون ز بیت حزن

از دام زلف تو و دانه ی حال تو در جهان                   یک مرغ و نمانده نگشته شکار حسن

به اهوان نظر شیر افتاب بگیر                                به اب روان دو تا فوس مشتری شکن

رنگ نزویر پیش ما نبود                                     شیر سرخم و افعی سیهیم

الا ای اهوی وحشی کجایی                                   مرا با توست چندین اشنایی

خوش برانیم جهان بر نطر راهروان                        فکر اسب سیه و زین مغرق نکنیم

حافظ این حال عجب ما که توتن گف که مارا              بلبلانبم که در موسم گل خاموشیم

بلبل بنال اگر با منت سر یاری ست                         که ما دو عاشق زاریم و کارمان زاری ست

بسته ی دام و قفس باد  چو مرغی وحشی                طایر سده اگر در طلبت طایر نیست

بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت             واندان برگ ونوا حوش ناله های زار داشت

 صجدم مرغ چمن با گل نو خاسته گف                  نازکم کن کخ در این باغ بسی چون تو شکفت

 آتش رخسار حرمن گل بسوخت                          چهره ی خندان شمع افت  پروانه شد

باده صاقی شد و مرغان چمن مست شدند               موسم عاشقی و کار به بنیاد امد

برکش ای مرغ سحر نغمه ی داوودی باز              که سلیمان گل از باد هوا باز امد

ز مرغ صبح ندانم که سوسن ازاد                       چه گوش کز کزده باده زبان خموش امد

طوطیان در شکرستان کامرانی می کنند                وز تخیز دست بر سر میزند مسکین مگس

زبور عشق نوازی نه کار هر مرغ ست               بیاد نو گل این بلبل غزل خوان باش




برای درج دیدگاه باید ابتدا به عنوان کاربر به سایت وارد شده باشید.